Strona główna » Aktualności » Kontrowersje dot. alimentacji dziecka pełnoletniego kontynuującego naukę ( 2012-10-26)

Kontrowersje dot. alimentacji dziecka pełnoletniego kontynuującego naukę

W roku akademickim 2010/2011 w 460 szkołach wyższych kształciło się 1.841.252 Studentów, co stanowi 8. wynik na przełomie 20 lat. W dobie ostatnich 10 lat prawie pięciokrotnie wzrosła liczba studentów w porównaniu do początku lat ’90 (w roku akademickim 1990/1991 było tylko 403.824 Studentów).

Przy tak wysokim procencie młodzieży decydującej się na kontynuowanie nauki oraz biorąc pod uwagę, że w Polsce współczynnik rozwodów wynosi 1,7 (w 2011 rok rozwiodło się prawie 65 tyś par małżeńskich) rodzi się pytanie, nie czy, ale w jakich przypadkach alimentacja dziecka pełnoletniego kontynuującego naukę jest zasadna i nie rodzi kontrowersji.

W myśl kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: „w wyroku orzekającym rozwód sąd (…)orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka” [art. 58 ust. 1].

Powyższy przepis ma zastosowanie nie tylko wobec małoletnich dzieci, ale również wobec pełnoletnich dzieci kontynuujących naukę w szkole policealnej. Urzeczywistnił to Sąd Najwyższy w wyroku II CKN 828/97 z dnia 27 stycznia 1999 roku, gdzie czytamy: „Rodzice pełnoletniego dziecka, które kontynuuje naukę, obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem niego.”.

Rodzą się natomiast pytania kiedy rodzic może – a czasami wręcz powinien – zaprzestać alimentacji dziecka pełnoletniego, uczącego się.

Oto cztery wyjątki dla powyżej zacytowanego wyroku Sądu Najwyższego, który w Polskim sądownictwie stanowi podstawę przy orzekaniu obowiązku alimentacyjnego względem pełnoletnich dzieci:


Wyjątek 1:

Dziecko jest już należycie przygotowane do wykonywania przez nie odpowiedniego dla niego zawodu i zdecydowało się dla podniesienia swych kwalifikacji na dalsze kształcenie się.

Kiedy można wnosić o zaprzestanie alimentacji:

Dziecko w studiach się zaniedbuje, nie robi należytych postępów, nie otrzymuje obowiązujących zaliczeń, nie zdaje w terminie przepisanych egzaminów, a zwłaszcza jeżeli z własnej winy powtarza lata studiów i wskutek tego nie kończy studiów w przewidzianym programem okresie.

Podstawa:

Wyrok Sądu Najwyższego III CRN 144/80 z dnia 8 sierpnia 1980 roku.



Wyjątek 2:

Dziecko, które osiągnęło nie tylko pełnoletność, ale zdobyło także wykształcenie umożliwiające podjęcie pracy zawodowej, pozwalającej na samodzielne utrzymanie.

Kiedy można wnosić o zaprzestanie alimentacji:


Zamiar chęci kontynuowania nauki nie znajduje uzasadnienia w dotychczas osiąganych wynikach.

Podstawa:

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2000 r. I CKN 1538/99.


Wyjątek 3:

Przy orzekaniu o obowiązku alimentacyjnym rodziców wobec dzieci, które osiągnęły pełnoletność Sąd bierze także pod uwagę, czy wykazują one chęć dalszej nauki oraz czy ich osobiste zdolności i cechy charakteru.

Kiedy można wnosić o zaprzestanie alimentacji:

Kiedy osobiste zdolności i cechy charakteru dziecka nie pozwalają na rzeczywiste kontynuowanie przez nie nauki.


Podstawa:

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1997 r. III CKN 257/97


Wyjątek 4:

Należyte przygotowanie dziecka do przyszłej pracy zawodowej może także obejmować studia wyższe, jeżeli uzdolnienia dziecka, jego ambicje i wytrwałość okażą się wystarczające do tego, ażeby studia te nie tylko rozpocząć, ale i kontynuować i pomyślnie zakończyć.

Kiedy można wnosić o zaprzestanie alimentacji:

Zaktualizowany przez podjęcie studiów obowiązek alimentacyjny rodziców może jednakże ustać w razie braku pozytywnych wyników studiów.

 
Podstawa:


Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1998 r. I CKN 499/97



[Wszystkie dane statystyczne podane w niniejszym artykule *---pochodzą ze strony GUS.]


Autor: Żaneta Frelkowska-Bujak